کارگران نیشکر هفت‌تپه در ادامه تجمعات و تحصن‌هایشان این‌بار نیز به مطالبه‌گری خود ادامه دادند؛ یکی از نمایندگان کارگران، صدیقی را آشغالی توصیف کرد که بوی تعفنش جان مردم را به لب رسانده است.

کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه از جمله کارگران فعال و مبارز جهت اخذ حقوق صنفی خود هستند. این شرکت که پیشینه آن به سال ۴۰ باز می‌گردد در نزدیکی شهر شوش دانیال در خوزستان قرار دارد. کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه از جمله برای دریافت حقوق عقب‌مانده‌شان، برکناری مدیران نالایق، اعتراض به برخورد حکومت با فعالان کارگری و ... دست به مبارزه زده و می‌زنند.

براساس اطلاعیه شورای ملی مقاومت ایران روز ۲۵ دی، کارگران این شرکت «بار دیگر در اعتراض به پرداخت نشدن حقوق و مطالباتشان دست به اعتصاب زدند. اعتصاب اخیر کارگران نیشکر هفته تپه در ادامه اعتراض ماه گذشته آنها است که با پرداخت یک ماه از حقوق معوقه و قول مقامات رژیم برای رسیدگی به دیگر خواستهای کارگران، در روز ۲۳آذر به‌طور مشروط پایان یافت. کارگران خواستار پرداخت پنج ماه دستمزد و حق بیمه معوقه خود و هم‌چنین پرداخت دستمزد سالهای ۹۴و ۹۵کارگران پیمانکار بودند.»
اطلاعیه شورا می‌افزاید: «اعتصاب اخیر که در روز شنبه ۲۴دی از اداره تعمیر و نگهداری ماشین‌آلات آغاز شد به سرعت کلیه بخشهای کارخانه را فرا گرفت. کاظمی مدیر عامل شرکت هم‌چون همیشه با وعده‌های پوشالی تلاش کرد کارگران را بفریبد و اعتصاب را بشکند. او از جمله فیشهای دستمزد پرداخت نشده یک ماه از حقوق کارگران را در میان تعدادی از معترضان توزیع کرد. اما نمایندگان کارگران به دفاع از کارگران و افشای شرایط برده‌وار تحمیل شده به آنان پرداختند و بر لزوم ایستادگی کارگران برای احقاق حقوقشان تأکید کردند.»
در این تجمع اسماعیل بخشی، یکی از نمایندگان کارگران مناسبات کار در کارخانه را برده‌داری خواند و در پاسخ به صدیقی، «امام جمعه» تهران که قیام‌کنندگان را آشغال توصیف کرده بود گفت: «اگر یک کارگری از این همه فشار صدایش درآمد، یک مسئول بیشعور پشت تریبون می‌رود و می‌گوید معترضان آشغال هستند. آشغال تویی که مردم ایران از بوی تعفن آشغال تو جانشان به لبشان رسیده است. آن روز که مردم ترا پایین می‌آورند معلوم می‌شود آشغال کیست.»
در این تجمع، نمایندگان کارگران خطاب به مدیران و کارگزاران رژیم در شهر شوش می‌گفتند: ما را از اخراج نترسانید زندگی با عزت و غیرت بهتر از زندگی با خفت و ذلت و چاپلوسی است.
مقاومت ایران در ادامه می‌افزاید: «به هنگام غروب اوباش وابسته به عوامل حکومتی در کارخانه، که نقاب به چهره و سلاح سرد و گرم به همراه داشتند اسماعیل بخشی، را در مسیر رفتن به خانه‌اش در شهرستان دزفول، با قمه مورد حمله قرار دادند. درگیری جسورانه او و مردمی که به حمایتش برخاستند با آدمکشان نقابدار، مزدوران را وادار به فرار کرد. بر اثر ضربات وارده کتف چپ اسماعیل بخشی دچار پارگی شده است وی سه روز پیش از این توسط باندهای مافیایی درون کارخانه تهدید شده بود. اعضای سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه این عمل وحشیانه را به‌شدت محکوم و اعلام کردند مزدوران بدانند کارگران هیچ وقت از مطالبات به حق خود دست نخواهند کشید.»
اطلاعیه شورا درباره وضعیت کارخانه نیشکر هفت‌تپه می‌نویسد که این کارخانه «با نزدیک به شش دهه سابقه فعالیت که طی سالیان از قطبهای اشتغالزایی و صنعت در خوزستان بوده بر اثر سیاستهای این نظام فاسد و سرکوبگر با انبوه مشکلات دست و پنجه نرم می‌کند. تعویض پیاپی مدیران حکومتی که هیچ هدفی جز غارت سرمایه‌های ملی ندارند این منبع عظیم کار و سرمایه را به زیان دهی کشانده است. واگذاری عجولانه و مفت این کارخانه به عوامل وابسته به رژیم به بهایی معادل ۱۰درصد قیمت واقعی آن که با بند و بست مقامات رژیم تحت عنوان خصوصی‌سازی در سال ۹۴صورت گرفت این کارخانه را به ورطه نابودی کشانده و کارگران را در شرایطی بسا اسفبارتر از پیش قرار داده است. مقامات رژیم تاکنون از هرگونه اقدام و پاسخگویی به اعتراضات کارگران و سؤالات آنها در مورد علل این بند و بستها طفره می‌روند.» [مجاهد ۲۶ دی ۹۶]

در همین زمینه:

حمایت کنفدراسیون بین‌المللی کارگران، از کارگران نیشکر هفت‌تپه
اعتراض، اعتراض می‌آورد!
گلوله؛ پاسخ مطالبه گری کارگران نیشکر هفت تپه
بی حقوقی در نی شکر هفت تپه

ما را در تلگرام همراهی کنید

ما را در اینستاگرام همراهی کنید

نوشتن دیدگاه