سپاه از ورود به رودررویی مستقیم با قیام ایران بیمناک است؛ این نیروی تروریستی در صورت ورود مستقیم باید پیامدهای آنرا بپذیرد...

قرارگاه «ثارالله» سپاه

اسماعیل کوثری، جانشین فرمانده «قرارگاه ثارالله» سپاه، اعلام کرد که «در موضوع تجمعات اخیر به هیچ‌وجه قرارگاه مسئولیتی برعهده نداشته و تمام مسئولیت بر عهده نیروی انتظامی بوده است.»
درباره نقش بسیج، او افزود: «براساس توافقی فی‌مابین نواحی مقاومت بسیج با ناجا تعدادی از اعضای نیروی مقاومت جهت برقراری امنیت، نیروی انتظامی را کمک کرده‌اند.» [ایسنا ۱۲ دی ۹۶]
قرارگاه «ثارالله» در صورت بروز بحران و شرایط ویژه که تشخیص آن با «شورای عالی امنیت ملی» است، مسئولیت برقراری امنیت شهر تهران را عهده‌دار می‌شود.
سپاه مدعی شد که تا روز پنجم قیام مردم هنوز وارد صحنه نشده است. اگر سپاه می‌پذیرفت که در برخورد با مردم معترض نقش داشته، از یک طرف می‌بایست به ناتوانی خود در مهار قیام اذعان می‌کرد و از طرف دیگر باید می‌پذیرفت که خون‌های ریخته شده در این روزها به دست نیروهای آن انجام شده است.

علت تردید سپاه

با توجه به نفرت عمومی در قیام ایران علیه سپاه که در شعارهای «مرگ بر سپاهی»، «سوریه رو رها کن فکری به حال ما کن»، «نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران»، متجلی می‌شد، از یک طرف، و از طرف دیگر با توجه به قرار گرفتن سپاه در لیست تروریست‌های ویژه جهانی وزارت خزانه‌داری آمریکا [سپاه در کدام لیست تروریستی قرار دارد؟] و قرار گرفتن موضوع نقض حقوق بشر در ایران و نقش سپاه در آن بر روی میز جامعه جهانی، [قانون تحریم های آمریکا علیه جمهوری اسلامی! چیست؟] سپاه می‌بایست هزینه ورود علنی خود به صحنه‌ی مقابله با قیام را در ابعاد وسیعتری بپردازد.

پیامدهای موضوع

تا آنجایی که به مدیریت نظام در برابر خیزش‌های مردمی باز می‌گردد، نقش محوری و فرماندهی همواره در اختیار سپاه بوده است؛ نیروی انتظامی و... همیشه به‌عنوان خاکریزهای اول سپاه یا سرباز پیاده‌ی آن عمل کرده‌اند، اما این‌بار تبعات سیاسی و اقتصادی ورود به صحنه‌ی مقابله رودروی سپاه با مردم ایران نیز آنرا بیش از پیش در تنگنا قرار داده است.
همچنین عامل دیگری که می‌تواند در این قیام به سپاه ضربات کاری وارد کند؛ فروپاشی بدنه‌ی سپاه در مقابله با عنصر اجتماعی‌ست؛ قیام در صورت استمرار می‌تواند موجب ریزش جدی در سپاه شود؛ دلایل مختلفی می‌توان برای این ریزش احتمالی برشمرد اما شاید مهمترین امر که می‌تواند به ریزش در صفوف بدنه‌ی سپاه راه ببرد آنجایی باشد که خامنه‌ای در ۱۴ خرداد ۹۶ درباره‌ی تعویض جای «شهید و جلاد» در اذهان بدنه‌ی نظام سخن گفت. [دهه ۶۰؛ جلاد و شهید] هرچند اشاره‌ی او به موضوع قتل‌‌عام‌های دهه‌۶۰ و به طور مشخص تابستان۶۷ بود اما می‌توان تصور کرد تکرار همان قتل‌عام به دست آن بخش از نظام که ابهامات جدی بر سر پیشینه‌ی نسل‌های قدیمی‌تر سپاه و تمامیت نظام دارند می‌تواند اصلی‌ترین زمینه ریزش‌های کلان در بدنه‌ی سپاه باشد.

در همین زمینه:

جنبش دادخواهی جانباختگان «قتل عام ۶۷» چیست؟
قیام ایران؛ امنیت سایبری سپاه در شرایط ناامنی
قیام ایران؛ ریختن خون بی‌گناهان توسط سپاه

ما را در تلگرام همراهی کنید

ما را در اینستاگرام همراهی کنید

نوشتن دیدگاه