• تحلیل سعید حجاریان از قیام ۹۶؛ اعتراضاتی كه مانند موج با شدت بیشتر باز می‌گردند

    سعید حجاریان از پایه‌گذاران وزارت اطلاعات و از گردانندگان پروژه امنیتی دوم خرداد در «جمهوری اسلامی» در تحلیلی در مورد قیام ایران در روزنامه اعتماد کوشید تا چند چیز را جا بیندازد و نتیجه مطلوب خود را بگیرد؛ در این میان او به ناچار به چند واقعیت نیز اذعان کرد.
    ۱.او کوشید تا جا بیندازد که عبور از روحانی منجر به عبور از نظام خواهد شد زیرا در پس روحانی، آلترناتیوی در درون نظام وجود ندارد. او به طور مشخص جناح مقابل را مخاطب خود می‌داند و در این رابطه می‌نویسد: «آنهایی كه از ابتدای دولت روحانی در روضه‌های‌شان و از تریبون صداوسیما و نماز جمعه یأس و ناامیدی پمپاژ می‌كردند و می‌خواستند روحانی را بی‌كفایت نشان دهند، فرمان «نه_به_روحانی» را صادر كردند و شعار «مرگ بر روحانی» سر دادند در حالی كه نگفتند پس از روحانی به چه فرد یا نهادی می‌رسند. پاسخ روشن است؛ عبور از روحانی یعنی گذر از دولت و رسیدن به حاكمیت و اصل نظام و در آخر عبور از جمهوری اسلامی.»

  • سعید حجاریان و خطاهای تاریخی «خط امام»

     

    سعید حجاریان در مصاحبه با تسنیم به اشتباهات تاریخی جناح خود اذعان می‌کند اما چیزی درباره‌ی قتل عام در دهه۶۰ و تابستان ۶۷ نمی‌گوید.


    «تئوریسین» گوشه نشین

    سعید حجاریان که روزگاری از او به‌عنوان تئوریسین «دوم خرداد» یاد می‌شد، اینک در نقش یک «نظریه پرداز» گوشه نشین برای یک جریان شکست خورده در درون خلافت اسلامی! در‌آمده است. از دوران شکوه! او و جناحش در متن خلافت در خلال سال‌‌های ۷۶ تا ۸۲ دیگر خبری نیست.
    آنان که می‌خواستند با نشستن بر اریکه‌ی هژمونی در درون جمهوری اسلامی!، از ولایت مطلقه‌ی خامنه‌ای، یک ولایت مشروطه به معنی تقسیم قدرت بین همه‌ی جناح‌های نظام برپا کنند، اینک به حاشیه نشین‌های سیاست در دارالخلافه تبدیل شده‌اند. روزگاری که خط امام دهه۶۰ و اصلاح طلبان دهه۷۰ در نزاع قدرت سقوط کردند، آنان که ماهیت جریان‌های درگیر در جمهوری اسلامی! را می‌شناختند هرگز متعجب نشدند.