• آتنا دائمی و گلرخ ایرایی؛ فراخوان کمیسیون زنان مقاومت ایران به آزادی آنان

    چهارشنبه ۴ بهمن ۹۶ زندانبان‌های نظام ولایت فقیه، زندانیان سیاسی آتنا دائمی و گلرخ ایرایی را پس از ضرب و شتم به زندان قرچک ورامین منتقل کردند. پدر آتنا دائمی در توئیترش خطاب به پاسداران نوشت: «از انفرادی و حکم سنگین و پرونده سازی به دست درازی رسیدید؟» [توئیتر حسین دائمی ۵ بهمن ۹۶]
    کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران در همین رابطه نوشت: «این اقدام سرکوبگرانه به‌دنبال پرونده‌سازی جدید علیه این دو زندانی و احضار آنها به دایره اجرای احکام و پس از آن صورت گرفت که آنها را برای بازجویی به بند سپاه پاسداران موسوم به بند دو الف منتقل کردند. در مقابل اعتراض این دو زن زندانی که حاضر به بازجویی جداگانه نشدند و برای انتقال خود به زندان قرچک نیز خواستار برگه انتقال شدند شکنجه‌گران آنها را به‌شدت مورد ضرب و جرح قرار دادند. شب‌هنگام به دستور حاجی مرادی از جلادانی که نقش دادیار را در زندان اوین به عهده دارد این دو زندانی زن به زندان قرچک ورامین منتقل شدند.»

  • گلرخ ایرایی: تا سحرگاه آزادی، ایستاده‌ام

     

    گلرخ ایرایی در نامه‌ای از زندان در حمایت از قیام مردم ایران، تجدید عهد کرد و نوشت که تا سحرگاه آزادی ایستاده‌ام.

    زندانی سیاسی، گلرخ ایرایی در نامه‌ای از زندان اوین اعلام کرد که «تا سحرگاه آزادی همراه با اعتراضاتی که شهرهای کوچک و بزرگ و روستاهای ایران را به لرزه در آورده و همه اقشار و اصناف و اتحادیه‌ها و تشکل‌ها را در بر دارد و نوک پیکان آن راس هرم استبداد و ظلم و بیدادگری و فاشیسم را نشانه رفته است ایستاده ام.»
    گلرخ ایرایی در ترسیم آنچه در پیش روی قیام آفرینان قرار دارد می‌نویسد: «در این روزها آنچه مهم است تداوم حضور است و آگاهانه گام برداشتن و تاب آوردن رعب و وحشتی که ایجاد می کنند. پایان راه یقیناً دست یافتنی خواهد بود وقتی که بخواهیم و باور کنیم. باید ترفندهای حریف را بشناسیم و در فراز و فرودهای راه مبارزه به دور از احساسات و سرخوردگی و نومیدی به نقطه پایان که همانا آزادی از بند استبداد و ارتجاع است بیاندیشیم.»