جامعه

 

در کرمانشاه، کارگران حمایت خود را از قیام سراسری مردم ایران علیه نظام فاسد و جنایتکار ولایت فقیه اعلام کردند.

فرودستان ایران

بسیاری از ناظران قیام ایران، آنرا متعلق به طبقات فرودست جامعه، به‌خصوص طبقه کارگر دانستند. این ناظران تاکید کردند که برخلاف باوری که از طرف نظام ولایت فقیه ترویج می‌شد مبنی بر اینکه در میان فرودستان ایران دارای پایگاه می‌باشد، اما واقعیت قیام نشان داد که محروم‌ترین اقشار جامعه ایران رودرروی نظام ولایت فقیه ایستاده‌اند.
از طرف دیگر در ایام قیام ایران، کرمانشاه دارای جایگاه ویژه‌ای بود. در تظاهرات صورت گرفته در کرمانشاه شاهد حداکثر مقاومت تظاهرکنندگان در برابر نیروهای سرکوب از یکسو و تهورشان در تهاجم و مقابله با دشمنان آزادی بودیم، همین امر بسیاری از نگاه‌ها را به سمت این استان برای بار دیگر معطوف کرد.

چهارشنبه ۴ بهمن ۹۶ زندانبان‌های نظام ولایت فقیه، زندانیان سیاسی آتنا دائمی و گلرخ ایرایی را پس از ضرب و شتم به زندان قرچک ورامین منتقل کردند. پدر آتنا دائمی در توئیترش خطاب به پاسداران نوشت: «از انفرادی و حکم سنگین و پرونده سازی به دست درازی رسیدید؟» [توئیتر حسین دائمی ۵ بهمن ۹۶]
کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران در همین رابطه نوشت: «این اقدام سرکوبگرانه به‌دنبال پرونده‌سازی جدید علیه این دو زندانی و احضار آنها به دایره اجرای احکام و پس از آن صورت گرفت که آنها را برای بازجویی به بند سپاه پاسداران موسوم به بند دو الف منتقل کردند. در مقابل اعتراض این دو زن زندانی که حاضر به بازجویی جداگانه نشدند و برای انتقال خود به زندان قرچک نیز خواستار برگه انتقال شدند شکنجه‌گران آنها را به‌شدت مورد ضرب و جرح قرار دادند. شب‌هنگام به دستور حاجی مرادی از جلادانی که نقش دادیار را در زندان اوین به عهده دارد این دو زندانی زن به زندان قرچک ورامین منتقل شدند.»

مادران پارک لاله متشکل از تلاش‌گَران عرصه دادخواهی و فعالان اجتماعی است که از تیرماه ۱۳۸۸، با فراخوان تعدادی از زنانِ دادخواه در اعتراض به کشتن و مجروح و زندانی کردن مردمی که برای حداقل خواست انسانی خود به خیابان آمده بودند، در پارک لاله تهران شکل گرفت. اینک مادران پارک لاله در بیانیه‌ای با اشاره به ۱۲ نفر از شهیدان قیام ۹۶ که در زیر شکنجه به قتل رسیده‌اند، به تشکیل دادگاه‌های علنی برای محاکمه آمران و عاملان این جنایات فراخوان داده‌اند.

«خامنه‌ای بی‌ناموس»

تصویر کودکان سیستان و بلوچستان که در خیابان‌ها راه می‌پیمودند و شعار «خامنه‌ای بی‌ناموس» سر می‌دادند از حافظه‌ی قیام ایران زدوده نخواهد شد.
اما آنچه هر ناظری را به فکر فرو می‌برد جستجوی علت این کینه‌ و نفرت عمیق از رأس نظام ولایت فقیه است؛ خشمی که تا زیرین‌ترین و عمیق‌ترین لایه‌های اجتماعی نفوذ کرده است؛ از زنان و مردان بالغ و بزرگسال گذشته است و خود را در شعار خامنه‌ای بی‌ناموس کودکان دانش‌آموز نشان می‌دهد.

 

بنا به پیش‌بینی‌ها ۱۲ استان ایران ظرف ۵۰ سال آینده تمام سفره‌های زیرزمینی‌شان را از دست می‌دهند امری که منجر به مهاجرت ۵۰ میلیون نفر خواهد شد.

ابرچالش آب بیش از آنکه برای خیلی‌ها در داخل ایران شناخته شده باشد، برای بسیاری دیگر تبدیل به عامل دگرگون کننده و در حقیقت ویران کننده‌ی زندگی‌ها شده است.

۳ برابر ظرفیت

براساس عدم مدیریت صحیح، سیاست‌گذاری‌های اشتباه و البته مهمتر از آن پروژه‌های غیر علمی و مبتنی بر منافع نهادهای قدرت در ایران، تا میزان زیادی ذخایر آبی کشور از میان رفته است. اکنون «ایران ٣ برابر ظرفیت اکولوژیستی خود آب مصرف می‌کند.» و گویا «وزارت نیرو» تصمیم گرفته است که به نحوی با این ابرچالش مقابله کند. براساس آنچه در طرح «وزارت نیرو» آمده است «میزان مصرف آب در حوزه کشاورزی باید از ٩٠‌میلیارد مترمکعب به ٥٥‌میلیارد و آب شرب از ٨‌میلیارد به ٦‌میلیارد مترمکعب کاهش یابد.»

 

براساس اخبار منتشر شده توسط رسانه‌های نظام، شهرداری منطقه ۱۲ به وسیله کوکتل مولوتوف مورد حمله قرار گرفت.

کوکتل مولوتف

خبرگزاری‌های نظام ولایت فقیه رو ز دوشنبه ۲ بهمن گزارش کردند که شب گذشته تعدادی افراد ناشناس با صورت‌های پوشیده به ساختمان اصلی شهرداری منطقه ۱۲ تهران حمله ور شدند؛ «مهاجمان با کوکتل مولوتف(بمب‌های آتش زا) اقدام به آتش زدن ساختمان اصلی شهرداری کردند.» و محل را ترک کردند. [مشرق ۲ بهمن ۹۶]
تسنیم نوشت: «تلاش فوری برای خاموش کردن این آتش به سرعت صورت گرفت اما بخشی از این طبقه دچار خسارت شده است.» [تسنیم ۲ بهمن ۹۶]

 

کنفرانس حسین ربوبی در شبکه تصویری ایران آزادی – ۲۷ دی ۹۶

باهزاران درود و سلام و دست مریزاد به قیام آفرینان دلاور درسراسر ایران


و با درود به روان شهدای والاقدر قیام به‌خصوص قهرمانانی كه زیر شكنجه جلادان ودژخیمان رژیم پابه‌گور آخوندی به‌شهادت رسیدند.
با دورد به هزاران تن از قیام‌آفرینانی كه در جریان قیام تا امروز به اسارت درآمدند و در اسارت هم مقاومت پیشه كردند.
همینطور درود می‌فرستم به اشرف نشانهائی كه اینك دیگر اشرف نشان قیامی هستند چرا كه صدای قیام آفرینان را به بهترین و با بلندترین بانگ به سراسر جهان رساندند و می‌رسانند و همه را از آنچه در ایران جوشان وخروشان می‌گذرد آگاه و بسیاری از دولتمردان را وادار به موضعگیری به سود مردم و مقاومت خون فشان مردم ایران كردند كه آخرین اون همین اجلاس پارلمان اروپا بود كه به قویترین صورت پیام و صدا و خواستهای قیام‌كنندگان ایران را به گوش جهان و دولت مردان اروپا به‌طور خاص رساند و آنها را در برابر مسئولیت خودشان قرارداد.

هاشم خواستار در نامه‌ای خطاب به خامنه‌ای نوشت: «این شعار نهضت ملی در مبارزه با استعمار در پوست و گوشت و استخوان و تک تک سلولهای بدنم عجین شده که از جان خود گذشتم با خون خود نوشتم یا مرگ یا آزادی.»

هاشم خواستار از نمایندگان معلمان ایران در نامه‌ای که طی آن خامنه‌ای را خطاب قرار داده است به مروری از تاریخچه‌ی ۳۹ ساله‌ی نظام ولایت فقیه در ایران پرداخته است.

وعده‌ی دروغ خمینی

هاشم خواستار با اشاره به انقلاب ۵۷ که با مشارکت کلیه مردم ایران به پیروزی رسید یادآور می‌شود که «خمینی وعده داده بود، که تمام احزاب از جمله مارکسیستها آزاد و حکومتی همچون حکومت فرانسه می‌خواهیم. اما بتدریج که پایه‌های قدرت آقای خمینی مستحکم شد، فریادش بلند و بلندتر که این قلم‌ها باید شکسته شود و ما اشتباه کردیم که آزادی دادیم.»

 

کارگران نیشکر هفت‌تپه در ادامه تجمعات و تحصن‌هایشان این‌بار نیز به مطالبه‌گری خود ادامه دادند؛ یکی از نمایندگان کارگران، صدیقی را آشغالی توصیف کرد که بوی تعفنش جان مردم را به لب رسانده است.

کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه از جمله کارگران فعال و مبارز جهت اخذ حقوق صنفی خود هستند. این شرکت که پیشینه آن به سال ۴۰ باز می‌گردد در نزدیکی شهر شوش دانیال در خوزستان قرار دارد. کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه از جمله برای دریافت حقوق عقب‌مانده‌شان، برکناری مدیران نالایق، اعتراض به برخورد حکومت با فعالان کارگری و ... دست به مبارزه زده و می‌زنند.


نشانه‌های فروریختن هیمنه‌ی یک حکومت را می‌توان در گشوده شدن دهان‌ها در علن جستجو کرد. این امر چه در بیرون ساختار نظام و چه در درون آن مشاهده می‌شود؛ کنشی که خبر از افتادن یک نظام در ریل پایانی آن می‌دهد.

آشغالی به‌نام صدیقی

روز ۲۵ دی یکی از کارگران نیشکر هفت‌تپه طی یک سخنرانی در جمع کارگران به پاسخ دادن به «امام جمعه» خامنه‌ای در تهران پرداخت؛ کسی که قیام کنندگان را آشغال توصیف کرده بود. اسماعیل بخشی گفت: «اگر یک کارگری از این همه فشار صدایش درآمد، یک مسئول بی‌شعور پشت تریبون می‌رود و می‌گوید معترضان آشغال هستند. آشغال تویی که مردم ایران از بوی تعفن آشغال تو جانشان به لبشان رسیده است. آن روز که مردم ترا پایین می‌آورند معلوم می‌شود آشغال کیست.» [مجاهد ۲۶ دی ۹۶]
مشابه چنین وضعیتی در مطبوعات درون نظام نیز دیده می‌شود؛ آنها از یک طرف مشغول پیش بردن جنگ جناحی با حریف هستند اما از طرف دیگر نیز نمی‌توانند به فروپاشی تمامیت نظام و شکست روش‌هایشان اذعان نکنند.