تحریم دارویی؟!
در مناظره سوم سیرک انتخابات، هنگامی که جهانگیری در پشت تریبون قرار گرفت، قالیباف را مخاطب قرار داد و گفت: «شما بیشترین تخلف را در بانک هایی که حول و حوش شما بودند انجام دادید. اصلا این موسسات اعتباری را شما ایجاد کردید. شما می‌دانید که بانک قوامین، امروز چه وضعی داره؟! من فقط به خاطر رعایت مصالح ملی کشور نمی‌‌گم»، «شما می‌دانید که در بانک شهر چی می‌گذره؟! شما می‌دانید که بانک سرمایه را با چه قیمتی به چه کسی واگذار کردید؟! در ادامه می‌گم به شما، ملت ایران باید بداند بانک سرمایه که سهامش متعلق به شهرداری بود به یکی از کسانی که مفسد اقتصادی بود به چه شیوه ای واگذار کردند، شما طلبکار شدید!؟ آقای قالیباف شما شدید طرفدار ۹۶ درصد، من شدم طرفدار ۴ درصد؟!»

در میان خشم و برافروختی، در نزاعی سخت بر سر قدرت، جهانگیری از پول هایی که قالیباف و شرکایش به جیب زده بودند، سخن می‌گوید، زیرا پیشتر هم قالیباف، جهانگیری را جزء ۴ درصد برخوردار جامعه به حساب آورده بود. اما این اوج نزاع نبود.
به هنگام دعوا، جهانگیری به موضوع دیگری می‌پردازد که یکی از حربه های تبلیغاتی نظام مقدس! را نقش بر آب می‌کند؛ «آقای قالیباف وقتی مردم ایران در سال ۹۱ در تحریم ها گیر کرده بودند، دنبال دارو می‌گشتند، دنبال مسائل ضروری شون می‌گشتند، شما در برج میلاد بستنی ۴۰۰ هزار تومنی برای چه کسانی سرو می‌کردید؟»
جهانگیری به عنوان مقام دوم اجرایی کشور از «تحریم دارویی» سخن نمی‌گوید و عبارت تحریم ها را به کار می‌برد، او از کمبود بودجه هم سخن نمی‌گوید زیرا در کشوری که افرادی پیدا می‌شوند که بستنی ۴۰۰ هزار تومانی می‌خورند، نمی‌توان از نبود پول سخن گفت.
رسانه ای کردن موضوع
 رامین مهمانپرست، سخنگوی وزارت امور خارجه، در محل «نوزدهمین نمایشگاه بین المللی مطبوعات و خبرگزاری ها» گفت: «تحریمهای دارویی برخلاف تمام قوانین شناخته شده بین المللی صورت می‌گیرد تا ملت ما را تحت فشار قرار دهند و با این فشار ایجاد یک نارضایتی اجتماعی و عمومی کنند.» اما او به جای اشاره به سند مشخصی درباره‌ی تحریم دارویی، به موضوع عدم تامین سوخت برای راکتور تحقیقاتی تهران اشاره می‌کند و می‌گوید: «اگر می‌بینید حتی برای راکتور تحقیقاتی تهران که رادیو داروها را تولید می‌کند سوخت تامین نمی‌شود در همین جهت است.»[مهر ۱۲ آبان ۹۱]
پیشتر در ۱۶ فروردین صدای آمریکا اعلام کرده بود: « غذا» و «دارو» « از جمله اقلامی هستند که از تحریم های دولت اوباما معاف شده اند.»
کمپین!
در سال ۹۲ بخشی از روشنفکران! اندیشمندان! هنرمندان! و سیاستمداران اپوزیسیون! کمپینی را با نام «اعتراض مردمی به تحریم دارویی ایران» اعلام کردند، آنها تصمیم گرفتند با امضا و ارسال کارت پستالی به بان کی مون اعتراض خود را نشان دهند. فردی که راه انداز این کمپین بود در نامه ای خطاب به بان کی مون دبیرکل ملل متحد نوشت: «عالی‌جناب! ما می‌دانیم در هیچ سندی، سطری هم درباره تحریم  دارویی نوشته نشده است». اما او استدلال کرد: «عدم امکان مبادله‌ی پول، ورود دارو به ایران را با سختی‌های بسیاری همراه کرده» است.
به نظر می‌رسید که ولایت فقیه موضوع دارو را دستمایه می‌کند تا تحریم های اقتصادی از روی او برداشته شود.
در پشت صحنه کمپین اشخاص دیگری قرار داشتند از جمله دختر هاشمی رفسنجانی و ریاست نظام پزشکی، علیرضا زالی.
تایید عدم تحریم دارو
۹ بهمن ۹۴ قاضی زاده هاشمی، وزیر بهداشت، در نماز! جمعه حاضر می‌شود تا در سخنرانی پیش از خطبه ها بگوید: «داروها به ظاهر تحريم نبودند اما به‌دليل مشكلات مالی برای فرستادن پول و واردات مجوزهای لازم در اين حوزه، عملا ظلم زيادی به مردم شد.»
قاضی زاده هاشمی سپس به نمونه هایی از مرگ بر اثر فقدان دارو اشاره می‌کند: «آبان‌ماه ۹۱ يك نوجوان ۱۵ساله دزفولی به نام منوچهر اسماعيلی ليوسی كه مبتلا به بيماری هموفيلی بود، بر اثر عدم‌دسترسی به دارو از دنيا رفت.» [همشهری آنلاین ۱۰ بهمن ۹۴]
در بهمن ۹۱ سخنگوی اشتون (مسئول وقت سياست خارجی اتحاديه اروپا) اعلام كرد: «ما دارو را برای مردم ايران تحريم نكرديم.» ولی «دولت ایران» «اقدام به وارد کردن دارو نمی‌کند.» [همشهری آنلاین ۱۰ بهمن ۹۴]
یکماه بعد نیویورک تایمز گزارش کرد که واردات دارویی ایران از آمریکا و کشورهای اروپایی بین سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ حدود ۳۰ درصد کاهش یافته است.»  [همشهری آنلاین ۱۰ بهمن ۹۴]
کانون استدلال
ولایت فقیه استدلال می‌کرد که به خاطر تحریم ها و محدودیت در مبادلات پولی، از امکانات مالی لازم برای وارد کردن دارو به کشور برخوردار نیست.  آنها در تبلیغاتشان از عبارت تحریم دارویی استفاده می‌کردند اما از آنجایی که برای آن هیچ سندی نداشتند، به دروغ بودن این عبارت اذعان ‌کرده و سپس موضوع مشکلات مالی را پیش می‌کشیدند.
هدف از این سناریو این بود که فشار اقتصادی ناشی از تحریم را به آسیب پذیرترین بخش جامعه یعنی بیماران منتقل کنند، و با صدمه زدن به آنها و حتی گرفتن جان بیماران به جامعه اینطور القاء شود که این نتیجه تحریم دارویی کشور است.
در قدم بعد با وارد کردن بخشی از جامعه مدنی! که در مواقع خطیر از ولایت فقیه حمایت می‌کند، به موضوع رنگی اجتماعی زده ‌شود تا حساب حکومت و مردم در اینجا گره بخورد و جامعه جهانی برای برداشتن تحریم ها تحت فشار قرار گیرد.
در قدم بعد اگر تحریم ها برداشته شود نظام مقدس! می‌تواند با آسودگی خیال به توسعه طرح سلاح اتمی اش ادامه دهد.
شاید روزی اسم افرادی که در یکی از اتاق های فکر وزارت اطلاعات این پروژه را طراحی کردند رسانه ای شود!
وضعیت مالی
مرضیه وحید دستجردی، وزیر برکنارشده‌ی بهداشت کابینه‌ی دوم محمود احمدی‌نژاد، در سال ۱۳۹۱ بارها از دولت انتقاد کرد که ارز دولتی لازم را برای خرید دارو و تجهیزات پزشکی در اختیار وزارت بهداشت نمی‌گذارد. همزمان رئیس سازمان غذا و دارو نیز از تعلق گرفتن ارز دولتی به لوازم آرایشی، غذای سگ، زین اسب، دسته بیل و... به‌جای دارو خبر داده بود.

مرضیه وحید دستجردی در سال ۹۳ در یک برنامه تلویزیونی اعلام کرد: «سال ۹۱ و اوج مسائل تحریم، در ستاد تدابیر ویژه‌ی دولت به دوستان گفتم هر چه می‌توانید به دنبال تهیه‌ی ارز برای دارو باشید. حدود دو و نیم میلیارد دلار ارز برای تهیه‌ی دارو و برخی ملزومات پزشکی مانند وسایل مربوط به بیماری‌های قلبی و غیره لازم داشتیم... فقط ۴۱ میلیون دلار (در مقابل ۲.۵ میلیارد دلار مورد نیاز) ارز به وزارت بهداشت دادند. یک مقدار از پول‌ها را دادند برای لوازم آرایشی و غیره... ارز دارد می‌رود برای پورشه... وسایل و تجهیزات پزشکی ما اولویت هشتم بود، خوراک سگ و دسته بیل و زین اسب اولویت‌های چهارم و پنجم...»
پیشتر در مرداد ۹۲ محمدرضا نادری، معاون گمرک ایران، گفت: «دارو  در کشور وجود دارد، اما به‌دلیل بوروکراسی اداری، حجم عظیمی از داروها در گمرک‌ها انباشت شده و به دلیل مشکلات ارزی ترخیص نمی‌شود. در شرایطی که در تحریم به سر می‌بریم، خودمان هم واردات دارو را تحریم کرده‌ایم».
در نمونه دیگری حسینعلی شهریاری، رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس نهم نیز آغاز مشکل دارو را از اوایل سال ۹۰ و به علت ناهماهنگی بین بانک مرکزی و وزارت بهداشت اعلام کرد و گفت: «متأسفانه مسؤولان وقت وزارت بهداشت به ما گزارش واقعی نمی‌دادند که چه اتفاقاتی دارد می‌افتد و هر وقت می‌پرسیدیم آیا مشکل ارزی دارید، می‌گفتند نه مشکلی نیست. این روند رسید به شهریور و مهر ۹۱ که اعلام کردند کل ارز اختصاص یافته ۱۲۰ میلیون یورو بوده که ۵۰ میلیون یوروی آن به لوازم آرایشی و بهداشتی اختصاص یافته و تنها ۷۰ میلیون یورو برای دارو اختصاص پیدا کرده است.»
محمود بهمنی، رئیس وقت بانک مرکزی، در سال ۱۳۹۲ ضمن اشاره به این واقعیت که واردکنندگان به اسم دارو، خودروهای لوکس وارد می‌کردند، گفت:‌ «می‌خواستند به اسم دارو، با ارز دولتی ۷۵ کشتی خودرو و کالای لوکس غیرضروری وارد کنند.»
حیدر مصلحی، وزیر اطلاعات دولت دهم نیز در شهریور ۱۳۹۵ به واردات خودروهای لوکس و گران‌قیمت در دولت‌های دهم و یازدهم اشاره کرد و این سؤال را مطرح کرد که اگر ما تحریم هستیم و پولی رد و بدل نمی‌شود، در چند سال اخیر، رقم سنگین هزینه‌ی این خودروها چطور از کشور خارج می‌شده و ماشین به کشور می‌آمده است.
بستنی قالیباف
جهانگیری در مناظره ۲۲ اردیبهشت با مقایسه تحریم دارویی! و بستنی ۴۰۰ هزار تومانی قالیباف، اعلام کرد که اصل موضوع نداشتن پول در کشور برای واردات دارو نبوده است. اما نظام مقدس! تصمیم به وارد نکردن عامدانه دارو می‌گیرد.
از خلافت اسلامی! مستقر در تهران که به دنبال به دست آوردن سلاح اتمی و گسترش بساط استبداد مذهبی به تمام کشورهای منطقه است، انتظاری به جز بازی با جان انسان ها و تبلیغات دروغ نمی‌رود.
اعتراضات مردم تنها به نبود آزادی ها و تبعیض طبقاتی فزاینده در نظام اسلامی! نیست، اعتراض اصلی به دروغی است که به اسم اسلام، ایران، مردم و انتخابات! ۳۸ سال است که بر مردم ایران تحمیل شده است.

ما را در تلگرام همراهی کنید

ما را در اینستاگرام همراهی کنید

دیدگاه‌ها  

0 #2 حسن ثنا 1396-03-16 10:32
خیلی عالی بود
نقل قول کردن
0 #1 اراز 1396-03-15 11:24
مقاله ی بسیار عالی ای بود . با تشکر از شما
نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه