خامنه ای در سخنرانی اش در کنار قبر خمینی، به روشن کردن! چیستی دهه ۶۰ برای نسل جوان پرداخت. خامنه ای به این ترتیب تصریح کرد که انبوه فیلم ها، سریال ها، کتاب ها، نمایشگاه ها و ... برای ساختن! حافظه نسل جوان درباره دهه ۶۰ کافی نبوده است، زیرا خود او مجبور شد که به صحنه ورود کند.

علت سرکوب
جمهوری اسلامی! برای تبدیل حاکمیت برآمده از انقلاب ۵۷ به یک استبداد مذهبی کامل و تمام عیار مسیری دشوار را پیمود. در فاصله سالهای ۵۷ تا ۶۰ خمینی با استفاده از دسته جات چماقدار به برهم زدن میتنگ های مسالمت آمیز، میزهای کتاب و اشغال مراکز گروه های سیاسی اقدام کرد.
خمینی برای آنکه سرکوب نیروهای خارج از نظام را کامل کند نیازمند تصفیه درونی بود، در همین مسیر رئیس جمهور وقتش را که با سیاست های خمینی به طور کامل همراهی نمی‌کرد در اواخر خرداد ۶۰ خلع کرد. پیش از آن نیز مجاهدین خلق را بین بیعت و تسلیم در برابر خمینی یا مرگ مخیر کرده بود.
در روز ۳۰ خرداد تظاهرات نیم میلیون نفری مردم تهران که به طور مسالمت آمیز از خیابان طالقانی آغاز شده بود با گلوله پاسخ یافت. از همان شب اعدام های زنجیره ای آغاز شد. کشتاری وحشت آفرین و هولناک که ولایت فقیه برای ادامه حیات خود به آن نیاز داشت. بدون آن سطح از اعدام ها که در تمام دهه ۶۰ ادامه پیدا کرد، خمینی هرگز نمی‌توانست یک نظام مادون سرمایه داری را بر جامعه مترقی و بالنده ایران تحمیل کند.
اوج این قتل عام ها، تابستان سال ۶۷ بود که دهها هزار زندانی سیاسی که پیشتر به حبس محکوم شده بودند برای بار دیگر در دادگاه های چند دقیقه ای محاکمه و به مرگ محکوم شدند.
بعد از مرگ خمینی
خلافت اسلامی! بعد از مرگ خمینی تلاش کرد تا دهه ۶۰ به فراموشی سپرده شود. بخشی از نظام مقدس! با ربودن شعارهای آبادانی ایران، آزادی، حقوق بشر، جامعه مدنی و ... که جانباختگان دهه ۶۰ به خاطر وفاداری به آنها اعدام شده بودند، تلاش کردند تا حافظه جامعه ایران را مورد تهاجم و تجاوز قرار دهند. پروژه ای که البته شکست خورد.
روحانی در همدان
در گرماگرم نزاع قدرت در راس نظام ولایت فقیه برای تصاحب موضع ریاست جمهوری! روحانی جملاتی تاریخی در میتینگ همدان گفت: مردم « آنهایی که در طول ۳۸ سال فقط اعدام و زندان بلد بودند، را قبول ندارند». او سپس خود را در صف مردم فرض کرد! و افزود: «ما آنهایی که پشت میز نشسته‌اند و حکم صادر کرده‌اند، نمی‌خواهیم.» [ایلنا ۱۸اردیبهشت۹۶]
روحانی آشکارا آن بخش از افکار عمومی را نشانه گرفته بود که عمیقا معتقد بودند که جمهوری اسلامی! در طول ۳۸ سال استیلا بر ایران کاری به جز اعدام و زندان انجام نداده است. روحانی آن بخش از افکار عمومی را نشانه گرفته بود که اعدام شدگان و اسرای دهه ۶۰ را مظلوم و محق می‌دانند. روحانی اذعان می‌کند که نظام اسلامی! نتوانسته است حافظه تاریخی جامعه را مطابق میل خود ساماندهی کند.
شروع دوباره ماجرا
در تابستان ۹۵ مجاهدین خلق که اغلب جانباختگان دهه ۶۰ از اعضا یا هواداران آنها بودند به دادخواهی قتل عام شدگان در تابستان ۶۷ فراخوان دادند. متعاقب آن احمد منتظری، فرزند آقای منتظری اقدام به انتشار نوار صوتی ملاقات آقای منتظری با هیات مرگ در تابستان ۶۷ کرد که در آن آقای منتظری از اعضای هیات مرگ که رئیسی و پورمحمدی هم در میان آنها بودند می‌خواهد که قتل عام را متوقف کنند. آقای منتظری در آن جلسه رو به مخاطبین خود می‌گوید: «به نظر من بزرگترین جنایتی که در جمهوری اسلامی شده، از اول انقلاب تا حالا، این کاری است که بدست شما می شود... به نظر من بزرگترین جنایت که در جمهوری اسلامی شده و تاریخ ما را [به دلیل آن] محکوم می‌کند به‌دست شما انجام شده و [نام] شما را در آینده جزو جنایتکاران تو تاریخ می نویسند».
میتینگ رئیسی
در ۲۲ اردیبهشت در گرما گرم نزاع قدرت در انتخابات، رئیسی در میتینگ ورامین می‌گوید: «از خارج و داخل به بنده هجمه می‌کنند. من با هرکس که فساد کرده اغماض نکرده‌ام». [بویرنیوز ۲۳ اردیبهشت ۹۶]
در همین میتینگ یکی از مدافعین رئیسی پشت تریبون قرار می‌گیرد و می‌گوید: «این شخصیت بزرگواری که اینجا ایستاده» است، «افتخارشون این هستستش که» مجاهدین خلق را اعدام کرده است.
آنها کماکان احساس می‌کردند که می‌توانند از اعدام ها دفاع کنند!
حداد عادل وارد می‌شود
حداد عادل که متوجه شده است موضوع قتل عام های دهه ۶۰ و به خصوص قتل عام تابستان ۶۷ تبدیل به وجدان عمومی جامعه شده است در سخنرانی اش، چند روز بعد از نهایی شدن نتایج انتخابات ریاست جمهوری ولایت فقیه، اعلام می‌کند: «اتفاقا آقای رئیسی در همه عمر قضایی خود یک حکم قتل هم صادر نکرده است.»
به نظر می‌رسد که حداد عادل احساس کرده است در این زمینه از روحانی عقب افتاده اند، روحانی سریع تر حساب! خود را از قتل عام ۳۸ ساله در میتینگ همدان جدا کرد و حالا نوبت به جناح مقابل می‌رسد! اما آن چیزی که در این میان اهمیت دارد به رسمیت شناخته شدن قتل عام ها در دهه ۶۰ توسط ولایت فقیه است.
ورود ولی امر!
خامنه ای ۱۴ خرداد به کنار قبر خمینی می‌رود تا به گفته خود جوانان را مخاطب قرار دهد. خامنه ای نگران است که نسل جوان به روایت نظام مقدس! از دهه ۶۰ ناباور شود. خامنه ای می‌گوید: «دهه شصت یک دهه مظلوم و در عین حال بسیار مهم و سرنوشت ساز در تاریخ انقلاب اسلامی است که متأسفانه ناشناخته مانده و اخیراً هم بوسیله برخی بلندگوها و صاحبان آنها مورد تهاجم قرار گرفته است.»
خامنه ای می‌افزاید: «تروریست های مورد حمایت قدرتها، در دهه شصت، هزاران نفر از آحاد مردم و مسئولین را به شهادت رساندند که در میان آنها از کاسب معمولی تا جوان و فعال سیاسی و شخصیت های بزرگ دیده می شوند.»
خامنه ای به مخاطبینش هشدار می‌دهد که «مراقب باشیم تا در دهه شصت، جای شهید و جلاد عوض نشود».
اعتراف تاریخی
در ادامه‌ی اعتراف تاریخی روحانی در همدان درباره تاریخچه جمهوری اسلامی! که چیزی جز اعدام و زندان نبوده است، خامنه ای نیز اذعان می‌کند که تمام تلاش های ۳۸ ساله نظام مقدس! در شکل دهی به حافظه تاریخی جامعه با شکست مواجه شده است. حجم کتاب ها، سریال ها، فیلم های سینمایی، فیلم های مستند! و ... علیه جانباختگان دهه ۶۰ و آرمان آن ها بی اثر بوده است. اکنون کار به نقطه ای رسیده است که در نیروهای نظام نیز این ابهام به وجود آمده است که چه کسی جلاد بود و چه کسی شهید؟ شرایط طوری علیه خلیفه مسلمین! به پیش رفته است که اکنون خود باید به میدان بیاید و هشدار بدهد.
ناظران
ناظران معتقدند که طرح موضوع قتل عام های دهه ۶۰ و به طور مشخص قتل عام تابستان ۶۷، در درون نظام، در ابتدای راه خود است و در آینده قطب بندی ها پیرامون آن صریح تر خواهد شد و نزاع بر سر چیستی آن و مسولانش در نظام مقدس! افزایش خواهد یافت.
ناظران افزودند طرح این موضوع در این ابعاد یکی از تبعات نزدیک شدن احتمالی نظام به سمت سرکشیدن جام زهر حقوق بشر است.

ما را در تلگرام همراهی کنید

ما را در اینستاگرام همراهی کنید

 

 

دیدگاه‌ها  

0 #1 majid 1396-03-18 13:26
با سلام
این خامنه ای از ترس اینکه نکند باز یک قیامی مانند 88 راه بیفتد پی خیلی چیز ها را به تن خودش مالید و این بار هم مانع از سخنرانی روحانی و حسن خمینی شد
نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه